Cem Yünür (Ankara, 1994)
Ophelia, 2025
Tuval üzeri akrilik ve pastel boya, 170×80 cm
Acrylic and pastel on canvas, 170×80 cm
Kompozisyonda yer alan uzun ve dikey sazlıklar John Everett Millais’in Ophelia tablosunu hatırlatsa da burada romantik bir ölüm anlatımı yoktur. Aksine, sahne Gottfried Benn’in Schöne Jugend (Güzel Gençlik) şiirindeki soğuk ve biyolojik gerçekliğe bir ipucu verir. Sazlıkların arasındaki solgun, hareketsiz kadın figürü burada yaşamdan çok uzun zamandır burada olan bir nesne izlenimi verir. Figür doğa arasında erimiş, özne olmaktan çıkmıştır. Parlak çiçekler ise Ophelia’daki romantik doğa imgesini çağrıştırsa da burada doğa, ölümle hiç ilgilenmemektedir.
The long, vertical reeds in the composition recall John Everett Millais’s Ophelia, but there is no romantic view of death here. Instead, the scene suggests the cold and biological reality found in Gottfried Benn’s poem Schöne Jugend (Beautiful Youth).
The pale, motionless woman among the reeds appears more lifeless than alive. She seems less like a once-living body and more like an object that has always been there. She dissolves into nature and no longer exists as an active subject. The bright flowers may remind us of the romantic nature in Ophelia, yet here nature appears completely unresponsive to death.
Sanatçı ve eserle ilgili daha fazla bilgi almak için info@base.ist adresine e-posta atmanızı rica ederiz.
Kompozisyonda yer alan uzun ve dikey sazlıklar John Everett Millais’in Ophelia tablosunu hatırlatsa da burada romantik bir ölüm anlatımı yoktur. Aksine, sahne Gottfried Benn’in Schöne Jugend (Güzel Gençlik) şiirindeki soğuk ve biyolojik gerçekliğe bir ipucu verir. Sazlıkların arasındaki solgun, hareketsiz kadın figürü burada yaşamdan çok uzun zamandır burada olan bir nesne izlenimi verir. Figür doğa arasında erimiş, özne olmaktan çıkmıştır. Parlak çiçekler ise Ophelia’daki romantik doğa imgesini çağrıştırsa da burada doğa, ölümle hiç ilgilenmemektedir.
The long, vertical reeds in the composition recall John Everett Millais’s Ophelia, but there is no romantic view of death here. Instead, the scene suggests the cold and biological reality found in Gottfried Benn’s poem Schöne Jugend (Beautiful Youth).
The pale, motionless woman among the reeds appears more lifeless than alive. She seems less like a once-living body and more like an object that has always been there. She dissolves into nature and no longer exists as an active subject. The bright flowers may remind us of the romantic nature in Ophelia, yet here nature appears completely unresponsive to death.
Sanatçı ve eserle ilgili daha fazla bilgi almak için info@base.ist adresine e-posta atmanızı rica ederiz.
