Serap Alakaz (Bursa, 1997)
Geçiciliğin Hatırası / The Remembrance of Transience, 2026
Tuval üzeri yağlıboya, 30×30 cm
Oil on canvas, 30×30 cm
Tüketim toplumunda arzu, canlı olanı çoğaltır ve görünür kılar. Güzellik, dolaşıma girdiği ölçüde değer kazanır. Bu kompozisyonda çiçekler doğanın temsiliyeti değil; bireyin yaşadığı kimliksizliği, aynı zamanda arzuya sunulan, estetikle sabitlenen varoluşu simgeler. Birey, çoğul bir bütünün parçası gibi görünürken kendi otantikliğinden uzaklaşmıştır. Doluluk ile eksilme arasındaki bu gerilim, varoluşsal bir soruya işaret eder: Görünür olmak, gerçekten var olmak mıdır ‘’Geçiciliğin Hatırası’’, canlılığın cazibesi ile nesneleşmenin sessizliği arasındaki o ince çizgide durur.
In consumer society, desire multiplies what is alive and renders it visible. Beauty gains value to the extent that it enters circulation. In this composition, the flowers do not merely represent nature; they symbolize the individual’s loss of identity, and an existence offered to desire—stabilized and fixed through aesthetics. While the individual appears as part of a plural whole, they have drifted away from their own authenticity. The tension between fullness and depletion points to an existential question: Is being visible the same as truly existing? The Memory of Transience stands on that fragile line between the allure of vitality and the quietness of objectification.
Sanatçı ve eserle ilgili daha fazla bilgi almak için info@base.ist adresine e-posta atmanızı rica ederiz.
Tüketim toplumunda arzu, canlı olanı çoğaltır ve görünür kılar. Güzellik, dolaşıma girdiği ölçüde değer kazanır. Bu kompozisyonda çiçekler doğanın temsiliyeti değil; bireyin yaşadığı kimliksizliği, aynı zamanda arzuya sunulan, estetikle sabitlenen varoluşu simgeler. Birey, çoğul bir bütünün parçası gibi görünürken kendi otantikliğinden uzaklaşmıştır. Doluluk ile eksilme arasındaki bu gerilim, varoluşsal bir soruya işaret eder: Görünür olmak, gerçekten var olmak mıdır ‘’Geçiciliğin Hatırası’’, canlılığın cazibesi ile nesneleşmenin sessizliği arasındaki o ince çizgide durur.
In consumer society, desire multiplies what is alive and renders it visible. Beauty gains value to the extent that it enters circulation. In this composition, the flowers do not merely represent nature; they symbolize the individual’s loss of identity, and an existence offered to desire—stabilized and fixed through aesthetics. While the individual appears as part of a plural whole, they have drifted away from their own authenticity. The tension between fullness and depletion points to an existential question: Is being visible the same as truly existing? The Memory of Transience stands on that fragile line between the allure of vitality and the quietness of objectification.
Sanatçı ve eserle ilgili daha fazla bilgi almak için info@base.ist adresine e-posta atmanızı rica ederiz.
